Voor een bezoekje zijn we in de 'parel van de Betuwe' beland en toen de magen begonnen te rammelen zijn we pannenkoeken gaan eten. We waren met alleen volwassenen en dan een pannenkoek daar redden wij het niet mee, dachten wij. Nou daar zijn we van teruggekomen. Er is een grote menukaart met diversiteit, maar de keus kwam snel. De één nam een zoete de ander een pittige Turkse weer een ander een lekkere Franse en één nam een ijskoude enz... Tijdens het wachten viel het op dat er weinig kinderen waren, meer ouderen, maar zodra je dat opmerkt komen ze in grote getale binnen en zo moet het ook in een pannenkoekenhuis. Dit nostalgische restaurant heeft verschillende ruimtes met zelfs een binnen- en buiten speelruimte voor kinderen.
Bij de openhaard is het leuk zitten, wel klein maar knus. Wij hebben niet allemaal de pannenkoeken op kunnen krijgen, ze zijn erg groot en dik en ze moesten nog wat langer in de pan liggen. Een veel voorkomend probleem in veel restaurants: waarom kleven en plakken de geplastifceerde menukaarten toch van de vieze vingers! (lees verder)

Nieuwsgierig zijn we geworden naar het nieuwe restaurant op Mariënwaerdt waar de gerechten worden bereid met biologische producten van eigen land.
Bij binnenkomst, in de verbouwde vloedschuur, merken we op dat er veel aan is gedaan om er een gezellig en intiem geheel van te maken en dat lukt vaak met veel hout, de kleur rood en kaarsen. Onze reservering leek niet nodig omdat het restaurant leeg was en bleef leeg gedurende ons verblijf. Uit de kleine menukaart gekozen: tomatensoep, papperdella pasta en gerookte canneloni. De gerechten smaken goed en de pasta was mooi opgemaakt, alles was wel wat aan de zuinige kant. Als dessert creme brûlée en een plateautje met kaas besteld en op allebei hebben we lang moeten wachten. De crème brûlée was oké en bij het kaas plateau moet echt 'tje' achter door de onbehoorlijke flinters kaas. De gastvrijheid die je in het pannenkoekenhuis De Stapelbakker krijgt, tegenover de brasserie, ontbreekt hier ten volle. Ook een minpunt was dat we pas bij het hoofdgerecht de broodjes met tapenade en olie kregen, waar we toch al eerder naar gevraagt hadden.
Bij mijns inziens hebben ze een fout gemaakt bij de wc's, want achter de deur is één ruimte om handen te wassen met twee naamloze wc deuren. (lees verder)

Dit restaurant was ooit het koetshuis van landgoed Hartensteyn, daarna heeft het dienst gedaan als brandweerkazerne. De indeling is speels, de begane grond is vrij ruim daar staat een concertvleugel die de zingende bediening moet begeleiden in de weekends. Op de eerste etage, met de goed gedekte tafels, zit je iets knusser. Uit de menukaart werd het voorgerecht "torentje van aardappel" gekozen, wat bestaat uit opgestapelde aardappelblokjes, niets meer en niets minder, flauw en fantasieloos. Het hoofdgerecht, de gebakken slibtong met een licht aroma van sinaasappel, smaakte goed. De quiche is geen aanrader en leek in de verste verte niet op een quiche, je kan je laten verassen maar op het bord lag wat groente met daarbovenop een plat stukje bladerdeeg. De bediening is attent. (lees verder)

Gelegen in de Betuwe op het prachtige landgoed Marienwaerdt is het smullen geblazen in het grote pannenkoekenhuis met de zeer vriendelijke bediening. Er is een menukaart met veel keus, zoals salades, broodjes en pannenkoeken en de koks bereiden dit alles van biologische produkten die van het landgoed komen. Het restaurant heeft zeer veel zitplaatsen en in de gezellige serre is het leuk zitten als je wat te vieren hebt, er zijn daarvoor leuke suggesties bijvoorbeeld een brunch, fondue of high tea. Voordat je huiswaarts gaat, wip even binnen bij de Landgoedwinkel en misschien is er nog een overheerlijk walnoten taartje over. (lees verder)

Dit restaurant is gevestigd in het oude veerhuis aan de rivier de Linge. Bij binnenkomst lijkt het wat onverzorgd maar dat is misschien ook wel de bedoeling, je moet natuurlijk wel het gevoel hebben dat je in het oude veerhuis gaat eten. Bij binnenkomst word je wat stug begroet door bezige mensen, die wat vriendelijker werden toen het olie lampje, wat veel olie gelekt had op tafel, verwisseld werd. Eenmaal besteld uit de menukaart een driegangenmenu, dat wordt verwacht, waar je niet zo lang op hoeft te wachten. Het voorgerecht met stoofpeertjes viel erg tegen, het hoofdgerecht de victoriabaars werd niet verder gegeten daarvoor werd, voor meerprijs, de vegetarische quiche besteld. De tiramisu geeft je huiswaarts een lang vol gevoel. (lees verder)

Aan de telefoon word je al vriendelijk te woord gestaan door de gastvrouw, eenmaal gezeten in deze gezellige brasserie zet dat zich voort hoe druk het ook is. Een brasserie heeft
meestal hetzelfde concept wat interieur betreft en dat heeft dit restaurant ook. De open doorkijk naar de keuken, waar het er schoon en druk uitzag, geeft een ongedwongen sfeertje. Er is een kleine menukaart waaronder het verrassingsmenu "Doe Mar Wa", dan laat de kok zijn creativiteit zien van dat moment, wel geldt dit menu voor het hele gezelschap! Het viergangenmenu is genoeg, want de driegangen is te weinig met grote kerels aan tafel. (lees verder)